Wszystko o ustawie o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych

Zmiana nazwy na ustawę o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych odzwierciedlała bardziej aktywny i prewencyjny charakter przepisów. Miała na celu położenie większego nacisku na zapobieganie opóźnieniom, a nie tylko regulowanie ich skutków, co było zgodne z duchem Dyrektywy 2011/7/UE. Zmiana ta była kluczowa dla zwiększenia efektywności walki z zatorami płatniczymi. Zapewniła również lepszą ochronę dla przedsiębiorców.

Geneza i ewolucja: od ustawy o terminach zapłaty do przeciwdziałania opóźnieniom

Historia prawodawstwa dotyczącego płatności w Polsce jest długa. Rozwijała się od pierwszych prób walki z zatorami płatniczymi. Obecnie ma formę ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Ta sekcja omawia kontekst powstania ustawy. Przedstawia jej pierwotne założenia oraz kluczowe nowelizacje. Analizuje również wpływ regulacji unijnych, takich jak Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7. Dyrektywa ta kształtowała polskie prawo w zakresie terminów zapłaty. Celem jest pokazanie ewolucji przepisów. Ważne jest też ich znaczenie dla stabilności finansowej przedsiębiorstw. Problem zatorów płatniczych stanowił poważne wyzwanie dla polskiej gospodarki. Generował on liczne problemy gospodarcze. Wymagał zdecydowanej interwencji prawnej. Pierwsze czytanie projektu ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych odbyło się w Sejmie 3 stycznia 2013 roku. Ustawa miała na celu ograniczenie problemu zatorów płatniczych. Stanowiła również instrument dyscyplinujący strony do stosowania krótszych terminów zapłaty. Przedsiębiorcy często napotykali ryzyko braku płatności. Odczuwali też opóźnienia w regulowaniu należności. Ustawa z dnia 8 marca 2013 roku regulowała prawa i obowiązki. Dotyczyły one terminów zapłaty w transakcjach handlowych.
„Rozwiązania, które przewidziano w ustawie, stanowią kolejny etap prac nad ograniczaniem problemu zatorów płatniczych.” – Nieznany
„Proponowane instrumenty powinny przyczynić się do zmniejszenia opóźnień w zapłacie należności przez dłużników oraz dyscyplinować strony do stosowania krótszych terminów zapłaty.” – Nieznany
W konsekwencji, Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7 wpłynęła na prawo polskie. Regulacje unijne wymusiły dostosowanie polskiego prawa. Dyrektywa dotyczyła zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych. Dlatego polska ustawa musiała zostać zmieniona. Od początku 2020 roku ustawa nosi nową nazwę. Jest to ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Ta zmiana ma na celu poprawę płynności finansowej przedsiębiorców. Zmiany w ustawie obowiązują od początku 2020 roku. Wierzyciel ma możliwość naliczenia odsetek ustawowych. Dzieje się to po 30 dniach od spełnienia świadczenia. Dotyczy to sytuacji, gdy strony przewidziały dłuższy termin. Dalsze nowelizacje usprawniają mechanizmy płatności. Sejm przyjął nowelizację ustawy 9 października. Podpisał ją prezydent Andrzej Duda. Nowelizacja miała główne zadanie. Chodziło o przeciwdziałanie opóźnieniom w płatnościach. Celem było też ujednolicenie mechanizmu naliczania odsetek. Eksperci wskazywali, że "w chwili obecnej taniej jest opóźniać się z zapłatą niż np. wziąć kredyt". To stanowiło jeden z motywów zmian. Dalsze nowelizacje doprowadziły do doprecyzowania przepisów. Dotyczyły one obowiązku sprawozdawczego. Zwiększyły też efektywność postępowań Prezesa UOKiK. Proces dostosowywania przepisów do realiów rynkowych jest ciągły.
  1. 16 lutego 2011: Przyjęcie Dyrektywy 2011/7/UE przez Parlament Europejski i Radę.
  2. 3 stycznia 2013: Pierwsze czytanie projektu ustawy o transakcjach handlowych w Sejmie.
  3. 8 marca 2013: Przyjęcie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.
  4. Początek 2020: Zmiana nazwy ustawy na obowiązującą obecnie.
  5. 9 października 2022: Przyjęcie nowelizacji ustawy przez Sejm.
CHRONOLOGIA ZMIAN USTAWY
Wykres przedstawia chronologię kluczowych zmian w ustawie o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.
Dlaczego zmieniono nazwę ustawy o terminach zapłaty?

Zmiana nazwy na ustawę o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych odzwierciedlała bardziej aktywny i prewencyjny charakter przepisów. Miała na celu położenie większego nacisku na zapobieganie opóźnieniom, a nie tylko regulowanie ich skutków, co było zgodne z duchem Dyrektywy 2011/7/UE. Zmiana ta była kluczowa dla zwiększenia efektywności walki z zatorami płatniczymi. Zapewniła również lepszą ochronę dla przedsiębiorców.

Jaki był główny problem, który ustawa miała rozwiązać?

Głównym problemem były narastające zatory płatnicze w transakcjach handlowych między przedsiębiorcami. Długie terminy zapłaty i opóźnienia w regulowaniu należności prowadziły do pogorszenia płynności finansowej wielu firm. Dotyczyło to zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw. Negatywnie wpływało to na całą gospodarkę. Ustawa miała "dyscyplinować strony do stosowania krótszych terminów zapłaty". Chciała też "zmniejszyć opóźnienia w zapłacie należności".

  • Brak terminowej zapłaty jest jednym z największych ryzyk dla płynności finansowej przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP.
  • Monitoruj zmiany w przepisach, aby zawsze działać zgodnie z aktualnym prawem.
  • Zrozumienie genezy ustawy pomaga w lepszym interpretowaniu jej celów i zastosowania.

Kluczowe fakty o genezie i ewolucji:

  • Ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych została przyjęta 8 marca 2013 roku.
  • Od początku 2020 r. ustawa nosi nazwę ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.
  • Głównym celem nowelizacji było ujednolicenie mechanizmu naliczania odsetek i poprawa płynności finansowej MŚP.
  • Regulacje są odpowiedzią na Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7.

Podstawy prawne:

  • Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (uchylona)
  • Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
  • Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE

Kluczowe regulacje: terminy zapłaty, odsetki i rekompensaty w transakcjach handlowych

Ta sekcja szczegółowo analizuje najważniejsze postanowienia ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Koncentruje się na zasadach ustalania terminów zapłaty. Obejmuje też mechanizmy naliczania odsetek za opóźnienie. Opisuje prawo do rekompensaty za koszty odzyskiwania należności. Przedstawione zostaną definicje mikro, małych, średnich i dużych przedsiębiorców. Wyjaśnimy również związane z nimi specyficzne regulacje. Poruszymy kwestię oceny uczciwości postanowień umownych. Celem jest praktyczne wyjaśnienie. Pokażemy, jak te regulacje wpływają na codzienne funkcjonowanie firm. Ustawa reguluje terminy zapłaty. Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych przewiduje skracanie terminów zapłaty. Standardowy termin wynosi 30 dni. Można go przedłużyć do 60 dni. Dotyczy to umów z jednostkami publicznymi udzielającymi świadczeń zdrowotnych. Wierzyciel ma prawo naliczyć odsetki ustawowe po 30 dniach. Liczy się to od spełnienia świadczenia. Dzieje się tak, nawet jeśli strony ustaliły dłuższy termin. W umowach z organami publicznymi termin zapłaty to 30 dni. Jest możliwość przedłużenia do 60 dni. Maksymalny termin na badanie towaru lub usługi to 30 dni. Potwierdza on zgodność z umową. Odsetki zniechęcają do opóźnień. Mechanizm naliczania odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych jest precyzyjny. Stawki są ustalane na dzień 1 stycznia i 1 lipca. Wynoszą one stopę referencyjną NBP powiększoną o 8 punktów procentowych. Odsetki wynosiły 9,5% do końca 2019 roku. Od stycznia do czerwca 2020 roku wynosiły 8,1%. Od lipca 2020 roku wzrosły do 10,1%. Są one wyższe niż odsetki z Kodeksu cywilnego. W przypadku terminu zapłaty dłuższego niż 60 dni, wierzycielowi przysługują odsetki w wysokości odsetek podatkowych. Wartości odsetek w różnych okresach pokazują różnicę. Dotyczy to odsetek ustawowych za opóźnienie.
„odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych wynoszą obecnie 9,5 punktów procentowych” – Łukasz Schiffer
Wierzyciel otrzymuje rekompensatę. Wierzyciel ma prawo do stałej rekompensaty za koszty odzyskania należności. Kwota wynosi 40, 70 lub 100 euro. Zależy to od wartości świadczenia. Jest to kwota należna bez wezwania. Nie wymaga udowodnienia poniesionych kosztów. Rekompensata 40 EUR przysługuje dla świadczeń poniżej 5000 zł. Koszty przekraczające kwotę rekompensaty mogą być dochodzone na drodze sądowej. Wierzyciel otrzymuje zwrot kosztów przy dochodzeniu należności. Jest to stała rekompensata 40 euro w złotych. Status przedsiębiorcy określa warunki płatności. Definicje mikroprzedsiębiorstwa, małego przedsiębiorstwa i średniego przedsiębiorstwa opierają się na rozporządzeniu UE nr 651/2014. Mikroprzedsiębiorstwo zatrudnia mniej niż 10 pracowników. Roczny obrót lub suma bilansowa nie przekracza 2 mln EUR. Małe przedsiębiorstwo zatrudnia mniej niż 50 pracowników. Obrót lub suma bilansowa wynosi do 10 mln EUR. Przedsiębiorstwo średnie zatrudnia mniej niż 250 pracowników. Obrót sięga do 50 mln EUR lub suma bilansowa do 43 mln EUR. Status przedsiębiorcy ma wpływ na maksymalne terminy zapłaty. Dłuższe terminy mogą być uznane za nieuczciwe wobec MŚP. Wierzyciel może odstąpić od umowy. Dzieje się tak, jeżeli termin zapłaty w umowie jest dłuższy niż 120 dni.
Wartość świadczenia pieniężnego Kwota rekompensaty Podstawa prawna
Do 5 000 zł 40 EUR Art. 10 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom
Od 5 000 zł do 50 000 zł 70 EUR Art. 10 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom
Powyżej 50 000 zł 100 EUR Art. 10 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom

Tabela przedstawia progi wartości świadczeń pieniężnych uprawniające do uzyskania rekompensaty za koszty odzyskiwania należności. Rekompensata ta ma szczególne znaczenie dla MŚP, ponieważ stanowi ryczałtowe pokrycie kosztów windykacji, przysługujące bez konieczności udowadniania ich poniesienia. Wierzyciele mają możliwość dochodzenia wyższych kosztów, jeśli przekraczają one kwotę rekompensaty.

Kiedy mogę naliczyć odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych?

Możesz naliczyć odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych po upływie terminu zapłaty ustalonego w umowie. Jeśli termin nie został określony, prawo do odsetek przysługuje Ci po 30 dniach od dnia spełnienia świadczenia. Ważne jest, że odsetki są należne bez konieczności wezwania dłużnika do zapłaty. Odsetki ustawowe są naliczane bez wezwania. W przypadku, o którym mowa w art. 9, upływ 30 dni liczy się od dnia zakończenia badania towaru lub usługi.

Czym różnią się odsetki z ustawy o przeciwdziałaniu opóźnieniom od odsetek z Kodeksu cywilnego?

Główna różnica polega na ich wysokości. Odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych są z reguły wyższe niż odsetki ustawowe za opóźnienie przewidziane w Kodeksie cywilnym. Ich wysokość jest obliczana na podstawie stopy referencyjnej NBP powiększonej o 8 punktów procentowych. Odsetki kodeksowe mają inną bazę i są niższe. Ma to na celu silniejsze dyscyplinowanie dłużników w obrocie profesjonalnym. Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych wynoszą obecnie 9,5% (stopa referencyjna + 8 p.p.). Odsetki kodeksowe to 7%.

Czy rekompensata 40 euro jest jedyną formą zwrotu kosztów odzyskiwania należności?

Nie, stała rekompensata (40, 70 lub 100 EUR) jest minimalną kwotą przysługującą wierzycielowi. Jeśli rzeczywiste koszty odzyskiwania należności przekraczają tę kwotę, wierzyciel ma prawo dochodzić zwrotu tych wyższych kosztów na drodze sądowej. Rekompensata ma charakter ryczałtowy. Przysługuje niezależnie od udowodnienia poniesionych kosztów. Koszty przekraczające kwotę rekompensaty mogą być dochodzone na drodze sądowej.

  • Uchylone punkty 2 i 3 w art. 6.
  • Należy zawsze sprawdzać aktualne stawki stopy referencyjnej NBP, ponieważ mają one bezpośredni wpływ na wysokość odsetek za opóźnienie.
  • Dokładnie analizujcie warunki płatności w umowach, zwłaszcza z dużymi kontrahentami.
  • Korzystajcie z prawa do rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, aby zminimalizować straty.
  • Pamiętajcie o możliwości odstąpienia od umowy w przypadku nadmiernie długich terminów zapłaty.

Kluczowe fakty o regulacjach:

  • Wierzycielowi przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie po 30 dniach od spełnienia świadczenia, jeśli strony nie określiły terminu zapłaty.
  • Maksymalny termin na badanie towaru lub usługi potwierdzającej zgodność z umową to 30 dni.
  • Rekompensata za koszty odzyskania należności wynosi 40, 70 lub 100 EUR w zależności od wartości świadczenia.
  • Termin zapłaty dłuższy niż 120 dni może uprawniać wierzyciela do odstąpienia od umowy.
  • Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych są wyższe niż odsetki kodeksowe.

Podstawy prawne:

  • Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U.2023.0.1790 t.j., art. 4, 6, 8, 9)
  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.2023.0.1610 t.j., art. 359, 481)
  • Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.

Obowiązki sprawozdawcze, nadzór UOKiK i sankcje za nadmierne opóźnienia

Ostatnia sekcja skupia się na praktycznych aspektach egzekwowania ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Omówione zostaną szczegółowe obowiązki sprawozdawcze dla przedsiębiorców. Włączymy progi przychodowe i terminy składania raportów. Przedstawimy rolę Prezesa UOKiK w monitorowaniu rynku. Omówimy prowadzenie postępowań w sprawach nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. Opiszemy też administracyjne kary pieniężne. Wskażemy możliwości ich redukcji. Sekcja obejmuje zmiany dotyczące oświadczeń o statusie dużego przedsiębiorcy. Dotyczy też przelewu wierzytelności. Dostarcza kompletnego obrazu konsekwencji nieprzestrzegania przepisów. Przedsiębiorcy składają sprawozdania. Obowiązek składania sprawozdań o terminach zapłaty dotyczy podatników CIT. Ich przychód przekroczył 50 mln euro w poprzednim roku. Kwota jest przeliczana na złote według kursu NBP. Termin składania sprawozdań to 30 kwietnia każdego roku. Składa się je elektronicznie poprzez Biznes.gov.pl. Niezłożenie sprawozdania jest wykroczeniem. Grozi za to kara grzywny. Do złożenia sprawozdania potrzebny jest profil zaufany lub podpis kwalifikowany. Podmioty publiczne są zwolnione z tego obowiązku. Podmioty lecznicze będące spółkami kapitałowymi również. UOKiK nadzoruje przestrzeganie ustawy. Prezes UOKiK odgrywa kluczową rolę w nadzorze. Nadzoruje przestrzeganie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom. Definicja "nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych" została doprecyzowana. Oznacza ona sumowanie świadczeń wymagalnych. Ich wartość wynosi co najmniej 2 mln zł w okresie postępowania. UOKiK może żądać informacji. Robi to bez wszczynania postępowania. Nowelizacja uregulowała składanie oświadczeń o statusie dużego przedsiębiorcy. Dotyczyła też zbycia wierzytelności. UOKiK nakłada kary. Niespełnienie żądań UOKiK grozi sankcjami. Kara może wynieść do 5% przychodu z poprzedniego roku. Maksymalna kwota to 50 mln euro. Zmiany wykreśliły możliwość odstąpienia od wymierzenia kary. Wprowadzono jednak możliwość obniżenia kary o 20%. Dzieje się tak przy dobrowolnym poddaniu się karze w terminie 14 dni. Możliwe jest odroczenie lub rozłożenie kar na raty.
„(… ) rozwiązanie to zbliżone jest do rozwiązania przewidzianego w prawie karnym polegającego na dobrowolnym poddaniu się karze i jako takie będzie przez Prezesa UOKiK nagradzane” – Nieznany
Oświadczenia informują o statusie przedsiębiorcy. Nowe wymogi dotyczą składania oświadczeń o statusie dużego przedsiębiorcy. Muszą je składać zarówno dłużnik, jak i wierzyciel. Następuje to najpóźniej w momencie zawarcia transakcji. Zmiany zniosły ograniczenia umowne dotyczące przelewu wierzytelności. Dotyczy to wierzycieli MŚP w transakcjach z dużym przedsiębiorcą. Wyjątkiem są podmioty publiczne. Zmiany mają na celu poprawę płynności finansowej MŚP. Przedsiębiorcy muszą składać oświadczenia o statusie. Dotyczy to zarówno dłużnika, jak i wierzyciela.
  1. Zaloguj się na Biznes.gov.pl używając profilu zaufanego.
  2. Wybierz opcję złożenia sprawozdania o terminach zapłaty.
  3. Wypełnij elektroniczny kreator sprawozdania, podając wymagane dane.
  4. Dołącz kopię pełnomocnictwa, jeśli sprawozdanie jest składane przez pełnomocnika.
  5. Podpisz sprawozdanie elektronicznie, używając podpisu zaufanego lub kwalifikowanego.
  6. Wyślij sprawozdanie do Ministerstwa Rozwoju i Technologii.
Kategoria Wartość/Termin Uwagi
Próg przychodu dla obowiązku sprawozdawczego 50 mln EUR Przeliczane na złote wg kursu NBP z ostatniego dnia roku obrotowego.
Termin złożenia sprawozdania Do 30 kwietnia Dotyczy roku następującego po roku obrotowym.
Termin publikacji zestawienia przez Ministra Do 31 lipca Zestawienie zbiorcze dla danego roku obrotowego.
Wartość opóźnionych świadczeń dla nadmiernego opóźnienia Co najmniej 2 mln zł Suma niespełnionych świadczeń w okresie postępowania.
Obniżenie kary przy dobrowolnym poddaniu 20% W terminie 14 dni od doręczenia decyzji.

Tabela przedstawia kluczowe terminy i progi związane z obowiązkami sprawozdawczymi oraz sankcjami wynikającymi z ustawy. Niezłożenie sprawozdania w terminie jest wykroczeniem i grozi karą grzywny. Wartość przychodu w euro przeliczana jest na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego roku obrotowego, co wymaga bieżącego monitorowania.

Kto jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdania o terminach zapłaty?

Z obowiązku składania sprawozdania zwolnione są podmioty publiczne. Dotyczy to również podmiotów leczniczych będących spółkami kapitałowymi. Muszą być one utworzone przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Ponadto, obowiązek dotyczy tylko podatników CIT. Ich wartość przychodu przekroczyła 50 mln euro. Mniejsze podmioty są z niego wyłączone. Obowiązek sprawozdawczy obejmuje kierowników podmiotów. Odpowiedzialność za nieprzekazanie spoczywa na całym podmiocie.

Jakie są konsekwencje niezłożenia sprawozdania w terminie?

Niezłożenie sprawozdania o terminach zapłaty w wyznaczonym terminie (do 30 kwietnia każdego roku) jest traktowane jako wykroczenie. Może to skutkować nałożeniem kary grzywny. Ponadto, brak sprawozdania może wzbudzić zainteresowanie Prezesa UOKiK. Potencjalnie może doprowadzić do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Niespełnienie żądań UOKiK grozi sankcjami do 5% przychodu w poprzednim roku. Maksymalna kara to 50 mln euro.

Co oznacza 'nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych'?

Definicja 'nadmiernego opóźniania się' została doprecyzowana. Oznacza sytuację, w której suma niespełnionych i wymagalnych świadczeń pieniężnych dłużnika w okresie postępowania wynosi co najmniej 2 000 000 zł. Prezes UOKiK sumuje wszystkie takie świadczenia. Ocenia, czy doszło do nadmiernego opóźnienia. Sprawdza, czy uzasadnia to nałożenie kary administracyjnej. Ustawa zakazuje opóźnień, które przekraczają 3 miesiące i wartość 2 mln zł.

  • Niezłożenie sprawozdania w terminie jest wykroczeniem i grozi karą grzywny.
  • Obowiązek sprawozdawczy obejmuje kierowników podmiotów, ale odpowiedzialność za nieprzekazanie spoczywa na całym podmiocie.
  • Regularnie sprawdzaj próg przychodowy 50 mln euro. Przeliczaj go według kursu NBP. Ustal, czy podlegasz obowiązkowi sprawozdawczemu.
  • Przygotuj się do składania sprawozdań elektronicznie. Korzystaj z Biznes.gov.pl i podpisu zaufanego lub kwalifikowanego.
  • W przypadku postępowania UOKiK rozważ dobrowolne poddanie się karze. Skorzystasz wtedy z możliwości jej obniżenia o 20%.

Kluczowe fakty o obowiązkach i sankcjach:

  • Obowiązek składania sprawozdań dotyczy podatników CIT z przychodem powyżej 50 mln euro.
  • Termin składania sprawozdań został wydłużony z 31 stycznia do 30 kwietnia każdego roku.
  • Prezes UOKiK może nałożyć kary administracyjne do 5% przychodu za nadmierne opóźnienia.
  • Nadmierne opóźnienie definiuje się jako sumę świadczeń wymagalnych o wartości co najmniej 2 mln zł.
  • Ograniczenia umowne dotyczące przelewu wierzytelności mogą być zniesione dla MŚP w transakcjach z dużym przedsiębiorcą.

Podstawy prawne:

  • Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U.2023.0.1790 t.j., art. 4c, 13a, 13b, 13c, 13g)
  • Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2023.0.2805 t.j.)
  • Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
Redakcja

Redakcja

Tworzymy serwis prawniczy wspierający w sprawach cywilnych.

Czy ten artykuł był pomocny?